Lífsgleði

Ég glaður yrki gleðiljóð
sem gæti örvað heila þjóð
og göfgað marga menn.
Því gleðin eykur innri frið
hún eflir jafnval mannkynið
við gefum gjafir enn.

Gott er að hafa létta lund
svo lukkan glæði hverja stund,
þá heilladísin hlær.
Og gleðin prýðir gæðamann
svo gæfuríkur þykir hann
að andinn örvun fær.

Og glaðlyndi er göfug dygð
sem gefur ætíð fagra hygð
og finnur falda glóð.
Við lyfta megum lífsins skál
svo lundin örvi mjúka sál
og grópi gleðislóð.

En gifta okkar græðir hug
og gefur það sem eflir dug,
hún sendir sældarboð.
Ef gerum allt með glæsibrag
og gyllum þannig sérhvern dag
þá öðlumst sterka stoð.
EL

Jólagleði

Er jólagleðin gengur inn
hún gefur mörgum bros á kinn,
í dimmum desember.
Þið undirbúið allt svo vel
og innilegt er hugarþel,
það eflaust einhver sér.

Við jafnan heyrum jólasöng
og jólabiðin virðist löng,
en ljúfa ljósið skín.
Já, ljósið hátt á himnum er
það heillar menn og aldrei fer,
þar stirnir stjarnan mín.

En stjörnur blika býsna oft
þær birtufylla andrúmsloft,
þá lýsir himnahöll.
Þar gleðin ætíð gyllir hug
og gefur margt sem eflir dug,
hún styrkir okkur öll.
EL

Hrísakotshjónin

Til minningar um foreldra mína þau Jennýju og Jóhannes Levy,
en 100 ár voru liðin frá fæðingu þeirra í maí og ágúst 2010.

Heim að Hrísakoti
heillar þeirra stjarna,
ei með óðagoti
auðið þriggja barna.
Iðin allar stundir
aldrei doskað mikið,
fylla ótal fundir
fagurt æviblikið.

Oft var erfið staða
enginn var þó svangur,
þjóðin þolir skaða
það er lífsins gangur.
Aukastörf þau unnu
oft í þágu sveitar,
aldrei undan runnu
andinn hingað leitar.

Árin gengu yfir
ýmsa bar að garði,
auðna lengi lifir
leynist upp í barði.
Hjónin mætti mæra
margar stundir ljóma,
fósturfoldin kæra
fellur þeim til sóma.

EL
09.08.2011.

Sumarvísur

Gróðurmoldin mjúk og hlý                                   Þegar rok og rigning er
margar jurtir elur,                                                     reynist lítt að gera,
alltaf spretta upp á ný                                              inni þar sem enginn sér
ótal skordýr felur.                                                     afar ljúft að vera.

Blessuð vætan blíðkar hag                                    Aftur kemur sól í sal
bráðum fer að hlýna,                                              sendir geisla hlýja,
sjáum nýjan sumardag                                           það mun gjarnan gleðja hal
sólin fer að skína.                                                     gefur orku nýja.

Fjöllin eru fagurblá                                                  Sjáið þennan salarstein
og falleg tré á grundu,                                             er sólin alltaf hitar,
nokkrir fuglar flugu hjá                                          eigum fagra orkuhlein
fyrir einni stundu.                                                    allar stundir glitar.              EL

Þegar kemur þokan grá
og þéttings suddaveður,
eigi finnum yndi þá
enda fátt sem gleður.

Vorvísa

Í Grímsnesinu góða er
gróðursæld og friður.
Þangað leitar glaður grér
gleður fuglakliður.
EL

Hringhendur til vísnavinar

Fleiri hringhendur hafa litið dagsins ljós.
Þessar tvær sendi ég vísnavini mínum fyrir
nokkrum misserum:

Þitt er yndi óðarmál,
oft þú hrindir trega.
Kannt að binda stafastál,
stuðlar skyndilega.

Þú munt árin eiga góð,
afar knár með stálið.
Einnig frár að yrkja ljóð,
ætíð klár í málið.
EL

Tvö falleg orð

Í morgun var ég að ráða krossgátu. Þar komu upp tvö falleg orð; Glaðværð og sunnanblær. Þá komu þessar tvær hringhendur upp í hugann.

Glaðværð ríkir gjarnan hér
gleðin svíkur ekki,
aldrei víkur eða fer
ekkert slíkt ég þekki.

Sunnanblærinn sýnir oft
sumarkærleikstoppinn.
Að okkur bærist betra loft
og blíðan nærir kroppinn.
EL.

Við starfslok Eiríks Jónssonar

Barnfæddur í Borgarfirði
bjartur drengur mikilsvirði.
Lærði snemma að mennt er máttur,
menntaveginn gekk hann sáttur.

Ýmsum kostum er hann búinn
ætíð lipur sjaldan snúinn.
Afar kankvís góður granni
gleðin snýr að hverjum manni.

KÍ öll þín aðalvinna
ansi mörgu var að sinna.
Margar þrautir þarf að leysa
þegar kaldir vindar geisa.

Oft til formanns varstu valinn
vinnusamur jafnan talinn.
Sanngjarn ertu samningsmaður
sæmilega velviljaður.

Borðar hvorki gras né grænar
gróskumiklar jurtir vænar.
Gengur svo um Grafarvoginn
gleðilegur æviboginn.

Höfuðpaurinn heim skal sækja
hjónin vinskap ætíð rækja.
Mörgu fólki bæði bjóða
blikið hafa mjög svo góða.

Finnið ávallt yndið bjarta
ykkar stundir megi skarta.
Sendum einnig óskir frómar
ævistundin fögur ljómar.

Eiríkur Jónsson lét nýlega af störfum
sem formaður Kennarasambands
Íslands eftir marga ára farsælt starf.
Ljóðið var flutt í kveðjuhófi sem hann
hélt starfsfólki KÍ nýlega.
EL

17. júní

Þegar kemur Þjóðhátíð

þá þjóðin skrýðist búning,

ýmsir fara á Austurvöll

og eflaust fá sér snúning.

 

Frelsisþráin feiknasterk

og fólkið öðlast löngun,

sjálfstæðið er sýnilegt

við sýnum ætíð döngun.

 

Gleðin ríkir umfram allt

og okkur þykir gaman,

engin læti, ekkert þjark,

öll við stöndum saman.

^{Þessar ljóðlínur komu upp í hugann
austur í sumarbústað árla dags þann 17. júní 2011.  
EL} 

Skammdegisþankar

Drungalegur desember
dagar skammir líða,
jólaleyfið jákvætt er
jafnar allan kvíða.

Veðurfarið virðist breytt
varla snjóar mikið,
andrúmsloftið heldur heitt
hefur fáa svikið.

Jólafastan léttir lund
ljósin blessuð glitra,
lifum eina leifturstund
loftsins agnir titra.

Flestir skreyta skjáinn sinn
skrautleg verða býlin,
berum jólin bráðum inn
bíða litlu krílin.

Brosið vinir bíðið við
blikar fögur stjarna,
meiriháttar haldið þið
hátíð ljóss og barna.
EL